Κριτικές και αφιερώματα σε λογοτέχνες - Βασίλης Ρ. Φλώρος - Σκηνοθέτης - Συγγραφέας - Ηθοποιός

Τον Κ.Μ. τον γνώρισα πριν πολλά χρόνια από τον Ηλία Μέλιο πριν πολλά χρόνια. Ο Κωνσταντίνος Μπούρας είναι φίλος και φιλικός, πονεμένος και συμπονετικός, ταπεινωμένος από τους ανόητους και ταπεινός με τους ταπεινούς, αισιόδοξος και σκωπτικός, δίκαιος γιατί έχει αδικηθεί, ώριμα καυστικός και απολαυστικά ειρωνικός. Μοιάζει απλός και ανυπεράσπιστος αλλά είναι πολυσύνθετος και υπερασπιστής της διαφορετικότητας. Συμφιλιωμένος με τα λάθη της ζωής. Συμφιλιωμένος με το υπαρξιακό λάθος που το θεωρεί ταυτόχρονα και υπαρξιακό θαύμα. Μυστηριώδης και ανοιχτός μαζί. Ερωτικός χωρίς να είναι λαχανιασμένος κυνηγός του έρωτα. Τον περιμένει κατά καιρούς. Του «στήνει παγίδες» και όταν τον πιάσει, τον αφήνει γιατί ποτέ δεν είναι ο έρωτας που θέλει… Μέσα από τους θνητούς έρωτες ψάχνει το υπερβατικό νόημα του έρωτα, που μόνο το πνεύμα ξέρει να ορίζει.

Η ποίησή του και η λογοτεχνική του δομή μοιάζει σαν ένα σωματίδιο φωτός που άλλοτε συμπεριφέρεται με τους νόμους της επιστήμης και άλλοτε φεύγει στα όρια μιας μεταφυσικής. Έχει «κάρτα απεριορίστων διαδρομών» στο κοσμικό γίγνεσθαι και «ελευθέρας» στα εσωτερικά κάστρα του Εαυτού. Ελευθέρας, να κάνει βόλτες στον παράδεισο και στην κόλαση που ο καθένας μας επιλέγει για να διδαχτεί και από τα δύο.

Διαβάστε περισσότερα: Ομιλία για τον ποιητή - κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα 12/2/2019

Πολλές φορές στην ζωή του ποιητή κάτι τον γυροφέρνει που γίνεται κατανοητό από τον ίδιο όχι τόσο στην καθημερινή του ζωή αλλά στην λογοτεχνική του γραφή. Αυτή η μετατόπιση της συνείδησης είναι ο προάγγελος μιας εξελικτικής αυτογνωσίας.

Μπροστά στην αυτογνωσία είμαστε γυμνοί, τρωτοί δίχως τους τίτλους μας, τις ιδεολογίες, την μόρφωσή μας. Η αυτογνωσία όλα αυτά τα καταρρίπτει. Η ποιητική αυτογνωσία σε βάζει μπροστά σε ερωτήματα που πρέπει ν’ απαντήσεις.

Αν η ποίηση που γράφεις είναι εκ βαθέων αν τολμάς να δείξεις την ψυχή σου) ή αν είναι επιφανειακή συγκαταβατική με υποκριτική ματιά. Αν υπάρχει η θέληση για ενδοσκόπηση; (πράγμα που σημαίνει παρατήρηση του εαυτού) ή αν η ποίηση σου είναι μια στρατηγική ελιγμών;

Ένα παρακλάδι δημόσιων σχέσεων, μια η ματαιόδοξη αγωνία για συνεχή προσωπική προβολή; Που βρίσκεται εδώ η αλήθεια;

Η προσωπική σου αλήθεια;

Διαβάστε περισσότερα: Λογοτεχνική κριτική στην ποίηση του δημοσιογράφου Θανάση Παντέ

Το πιο δύσκολο (σε μια γραφή λογοτεχνικού περιεχομένου) είναι να γράφεις για τα γραφόμενα των άλλων.

Γιατί το να γράψεις για λογοτεχνικά κείμενα άλλων (και μάλιστα για ποίηση) έχει να κάνει με την προσωπική σου ματιά πάνω στα γεγονότα του κόσμου και πάνω στο γεγονός της γραφής.

Το λογοτεχνικό συναίσθημα και η ενεργειακή δόνηση που προκαλούν οι λέξεις και τα νοήματα διαφέρει για τον καθένα μας. Δυσκολεύτηκα πολύ να αποφασίσω με ποιόν τρόπο να γράψω για την ποίηση της Σοφίας Φίλντισης, μητέρα του συμμαθητή και παιδικού φίλου Δημήτρη Φίλντιση.

Διαβάστε περισσότερα: Σοφία Φίλντιση: Η οικοδέσποινα των Μαΐστρων